Translate

Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2012

Όποιος γυρίζει...μυρίζει

Αμάν τι έπαθα! Απο κει που είχα συνηθίσει να πηγαίνω στο σχολείο και να παίρνω τα παιδιά, να βγάζω και την ξανθιά βόλτα, το χάσαμε! Η μαμαλένα έπαθε λέει κάτι στο χέρι το δεξί και δε με μπορεί καθόλου, της τραβάω το λουρί και πονάει. Με το αριστερό δε κρατάει τίποτα, είναι διακοσμητικό.  Τώρα; Αντε να ρθει ο σοβαρός το απόγευμα, να ρίξει έναν ύπνο, να πιει καφέ και μετά να τον βγάλω κι αυτόν να πάρει αέρα κι εγώ να τρέξω με το παρεάκι.

Όπως καταλαβαίνει κι ο τελευταίος σκύλος, είμαι πια πολλές ώρες στο σπίτι και περιμένω το απόγευμα. Εντάξει, καλά περνάω, ακολουθώ την ξανθιά σε όποιο δωμάτιο κάνει δουλειά και τσιμπάω και κανένα έξτρα χαϊδεματάκι ή αγκαλιά.
Έχω όμως πολλή ενέργεια για ξόδεμα και πρέπει να κυνηγήσω κάτι. Οι μπότες είναι απαγορευμένες, το ίδιο κι οι κάλτσες (γκρρρρρ), το καλάθι σιδερώματος είναι μια καλή ιδέα αλλά σκληρό βρε παιδί μου.
Κι έτσι, ψάχνοντας και σκαλίζοντας...εύρηκα! Υλικό μαλακό, αθόρυβο, άφθονο, σε μέρος σκοτεινό και προφυλαγμένο καλά να μη φαίνομαι. Είμαι κάτω απ τη μύτη τους και κάνω τρύπες κι αυτοί...χαμπάρι δε παίρνουν. Επιτέλους (αναστεναγμός). Βρήκα κι εγώ κάτι ενδιαφέρον και κυρίως...για ατελείωτες ώρες. 

Ετσι, χθες βράδυ, χώθηκα στο γνωστό μέρος και νόμιζαν ότι κοιμάμαι. Χμ! Κούνια που σας κούναγε δίποδα. Κι εκεί που έχω λυσσάξει να πολεμάω και να κομματιάζω, ο Νίκος νόμιζε ότι σφήνωσα, σκύβει να με βγάλει κάτω από τον καναπέ...και...τα είδε όλα! Τα αφρολέξ κομματιασμένα κι εμένα να προσπαθώ να  σκίσω και πιο μέσα ακόμα. Χαμός!!!! Ευτυχώς έλειπε η ξανθιά στον γιατρό και γλύτωσα την κατσάδα. Ο σοβαρός με μάλωσε λίγο, αλλά δε πιάνεται...γελούσε κι αυτός. Πάει τ' όνειρό μου...χάθηκε.

Τώρα ψάχνω για άλλη κρυψώνα με μεζέ και διασκέδαση και πού θα πάει...κάτι θα πετύχω!