Translate

Σάββατο, 26 Ιουλίου 2014

Η έξυπνη σίτα

Εγώ από σίτες δεν ήξερα...Ξέρουν όμως όλοι οι υπόλοιποι και με δυσκολεύουν. Πάνε και βάζουν κάτι δίχτυα στις μπαλκονόπορτες για να μη μπαίνουν, λέει, τα κουνούπια και τους πίνουν το αίμα!!! Γιατί άμα τους πιούν το αίμα, μετά τους πιάνει φαγούρα και ξύνονται. Κι εγώ ξύνομαι, είναι κακό αυτό; Άσε, λέει, που τα κουνούπια κάνουν βζζζζζ κοντά στο αυτί τους και τους ξυπνάει. Αυτοί που δε ξυπνάνε με βόμβες, ξυπνάνε με το κουνούπι που είναι σχεδόν αόρατο; Δε μας τα λένε καλά...

Επίσης η Ξανθιά, έχει ένα θέμα μη της μπει ο ποντικός στο σπίτι. Εντάξει, τώρα με προσβάλεις κυρία μου διότι εμού παρούσης (τςςςςςςς, πώς το δουλεύω το ελληνικό..) θα μπει ποντικός;  Δηλαδή, για ποιά με πέρασες; Για καμιά τεμπέλα σκύλα που ραχατλεύει και δε δουλεύει; Βέβαια, η αλήθεια είναι, ότι στην ευρύτερη περιοχή του σπιτιού μας, υπάρχει ολόκληρη ποντικούπολη η οποία χτίζει φωλιές, γεννάει μωρά, κάνει ντουπου ντούπου τα βράδυα στην ψευδοροφή της αδελφής του Σοβαρού και γενικώς ζει ανενόχλητη μια κανονική ποντικίσια ζωή, πάνω από τη μύτη μου. 

Έχουν δε, δύο ειδών σίτες. Στην εξώπορτα είναι μια πολύ βολική που περνάω κι ανοιγει μόνη της, γιατί είναι λέει η έξυπνη σίτα, και τις ζαβές στις μπαλκονόπορτες που δεν καταλαβαίνουν και μένουν κλειστές, όσο κι αν τις διατάζω ν' ανοίξουν. Αυτές, ανέλαβα να τις εκπαιδεύσω!!!!

Ο Σοβαρός κι η Ξανθιά, κάθε απόγευμα λοιπόν τραβάνε τις σίτες να οχυρώσουν το σπίτι για να μη μπει εκνευριστικός επισκέπτης και τους χαλάσει τον ύπνο. Εγώ κοιμάμαι ακριβώς μπροστά στη μπαλκονόπορτα για να επιβλέπω και να δροσίζομαι. Μερικές φορές μυρίζω κάτι ύποπτο και πάω να βγω να το διώξω, αλλά τρώω το δίχτυ στη μύτη και τσαντίζομαι. 

Ένα βράδυ, η σίτα το παράκανε... Έξω, περνούσε όλο το ζωικό βασίλειο της περιοχής, αλεπούδες, σκατζόχοιροι, ασβοί, νυχτερίδες κι εγώ μέσα, να προσπαθώ να συνεννοηθώ μαζί της και να καταλάβει ότι πρέπει ν' ανοίξει γρήγορα για να βγω στο μπαλκόνι. Το ζεύγος κοιμόταν ήσυχο...

Και ξαφνικά, ακούω φασαρία και βλέπω μια σκιά μπροστά μου να περνάει, οπότε αποφασίζω να δράσω άμεσα και αποφασιστικά. Φωνάζω δυνατά και της λέω ''άνοιξε να περάσει ο εξολοθρευτής'' αλλά επειδή είναι χαζή και δε κατάλαβε, τη σπρώχνω με τη γερή μου μύτη γιατί μου έσπασε τα νεύρα πιά...και άνοιξε. Με έναν δυνατό θόρυβο που τους ξύπνησε όλους και τους έβγαλε στο μπαλκόνι να προσπαθούν να με μαζέψουν βρίζοντας (σιγανά, να μη ξυπνήσουν οι γείτονες). 

Εγώ να μυρίζω τα ίχνη του εχθρού που πήγε δίπλα, η Ξανθιά να με τραβάει λέγοντας κάτι νευρικά, ο Σοβαρός να βριζει που του χάλασα τον ύπνο (όλο κοιμάται αυτός) η διπλανή ν' ανάβει τα φώτα να δει τι έγινε, κι ο μόνος που πέρασε καλά ήταν ο Κούλης-ποντικούλης που ήρθε, είδε κι έφυγε ανενόχλητος.

Τώρα βρήκα δουλειά για το καλοκαίρι. Θα εκπαιδεύσω τις χαζές σίτες ν' ανοίγουν όποτε τις διατάζω. Άκουσα ότι ο Σοβαρός θα κάνει οχυρωματικά έργα για να μ' εμποδίσει...χεχεχε. Η έξυπνη σίτα θα νικήσει!!!!