Translate

Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2012

Χιόνια στα σαλόνια...

Χιόνια


Εμείς στο σπίτι μας έχουμε χιόνια! Έτσι κατάλαβα μια μέρα που η ξανθιά έφερε ένα πακέτο άσπρο  και το ακούμπησε στο μεγάλο τραπέζι. Μετά, ξεσκόνισε ένα χαρτονένιο χωριό που είχαμε στο τζάκι και το πήρε μαζί της. Κουβάλησε κάτι τεράστια κουτιά με διάφορα ενδιαφέροντα αντικείμενα που είναι ψηλά και δε τα βλέπω καλά. Βασικά να τα δαγκώσω θέλω, αλλά δεν....

Έβγαλε λοιπόν απ την άσπρη σακκούλα, κάτι ωραίο που με τρέλανε, ελαφρύ και άσπρο, το κολούσε στο χαρτονένιο χωριό κι έλεγε ότι τώρα θα είναι και χιονισμένο! Άρα... χιόνι! Γουάβ γουάου, τι λέτε ρε παιδιά; Χιόνι άσπρο και αφράτο στο σαλόνι μας! Τώρα θα περάσουμε φίνα! Περίμενα κι εγώ όλο αγωνία να παίξουμε χιονοπόλεμο, κι όλο κολλούσε και ξανακολλούσε και στο τέλος είπε ότι έκανε μια αηδία σκέτη και δε το χρειαζόταν, τι το πήρε και τώρα θα το πετάνε τα παιδιά....μια γκρίνια φρίκη δηλαδή. Άμα την πιάσει...να φεύγουμε.

Το έχασα. Πού το έκρυψε, πού το καταχώνιασε...άφαντο. Έχει γεμίσει το τραπέζι με κάτι στρογγυλά άσπρα που τα κρεμάει σε πετονιά και γίνονται νιφάδες. Πήγα κι εγώ να παίξω με τις νιφάδες, μου βαλε τις φωνές, δεν έπαιξα. Μου τη δίνει εδώ μέσα, τίποτα πια να μη δοκιμάσω, ούτε καλώδιο (έφαγα έναν φορτιστή) ούτε παπούτσι, ούτε τα μεζεδάκια τους...γκρρρρρρ.

Τα δικά μου παιχνίδια τα βαριέμαι, μου φέρνουν και κλαδιά να δαγκώνω και να χαίρομαι. Αλλά, τα συνήθισα κι αυτά. Κι εκεί που καθόμουν, σαν τεμπελόσκυλο, στο σπίτι μου, λέω 'δε πας καμιά βόλτα στο καθιστικό, να κόψεις κίνηση;'. Η ξανθιά στον καναπέ (στην ίδια θέση...και μετά γελάει με τον Sheldon) να χαζεύει συνταγές στο ιντερνετ κι ο σοβαρός κάπου αλλού αρμένιζε. Σκανάρω γρήγορα τον χώρο και παίρνει το μάτι μου, το αριστερό, κάτι πολύ δελεαστικό στο καλάθι των σκουπιδιών...Αμάν! το χιόνι !!!! Γουάβ γουάου σκέφτηκα και δήθεν αδιάφορα πήγα κοντά, το άρπαξα με γρήγορες δαγκωνιές  κι άρχισα να παίζω χιονοπόλεμο φίλοι μου, με λύσσα και με τρέλα !!!! Τέλεια, είναι ελαφρύ και πετάει, είναι νόστιμο, είναι ζωηρό, είναι κα-τα-πλη-κτι-κόοοοοοο. Και το κυριότερο, δε με πήραν χαμπάρι παρά μόνο αφού ήταν πολύ αργά πιά. Το χαλί-αγελάδα ήταν ήδη σαν τις Άλπεις!!! 

Τα υπόλοιπα εννοούνται : η ξανθιά με αρπάζει, με τινάζει να φύγει το χιόνι, μου φωνάζει (εγώ όμως τα είδα τα γέλια της) και φέρνει αμέσως τον οικιακό μου εχθρό. Το μαυρομπλέ πράγμα με ροδες και προβοσκίδα που κάνει φασαρία και το φοβάμαι. Αυτό δεν με φοβάται και συνεχίζει να γλύφει και να ρουφάει το πάτωμα. Στην αρχή δε ρουφούσε και αναθάρρησα, αλλά μετά κάτι έκαναν κι έφτιαξε. Φτου σας βρε! Να μη δω χαρά εγώ, αμέσως μου την παίρνετε.

Τώρα θα περιμένω το αληθινό χιόνι, θα με πάνε μου είπαν, να παίξω με τα παιδιά. 

Αντε, να χιονίσει να δω κι εγώ άσπρη μέρα!!!!!

Υ.Γ. Τώρα χτυπιέται που δε με φωτογράφισε! Καλά να πάθεις, παλιοξανθιά!

2 σχόλια: